ΤΕΣΤ: Βρείτε σε ποιον πολιτικό χώρο ανήκετε.

Σήμερα που οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των κομμάτων ξεθωριάζουν, είναι όλο και πιο δύσκολο να προσδιοριστούν πολιτικά οι ψηφοφόροι. Ο πολιτικός χάρτης φιλοδοξεί να βοηθήσει τον καθένα να προσδιοριστεί πολιτικά, να ορίσει δηλαδή τη θέση του στο πολιτικό φάσμα, στους άξονες των ατομικών και των οικονομικών ελευθεριών, και να δει με ποιό πολιτικό κόμμα ταυτίζεται ή είναι πιο κοντά ιδεολογικά. Μ' άλλα λόγια, ο πολιτικός χάρτης είναι ένα εργαλείο πολιτικής αυτογνωσίας που στοχεύει σε πιο συνειδητοποιημένους ψηφοφόρους.

Συμπληρώνοντας την φόρμα των ερωτήσεων θα δείτε σε ποιο πολιτικό χώρο ανήκετε σύμφωνα πάντα με τις απαντήσεις που θα δώσετε..

Πατήστε στον σύνδεσμο για να κάνετε το τεστ

http://www.politicalmap.gr/dothetest.php

Ο νόμος που αλλάζει τα πάντα στην καλλιέργεια

Άφιξη codex alimentarius στην Ελλάδα. Ο νόμος που απαγορεύει τα πάντα είναι πλέον εδώ…
Μια φωτογραφία 1000 λέξεις… το Codex Alimentarius έκανε την εμφάνιση του και στην Ελλάδα… ετοιμαστείτε για ακραίες καταστάσεις στο προσεχές μέλλον!!!

Απαγορεύεται η φύτευση ,εξαιτίας του ότι η «ράτσα» της πατάτας ανήκει μαζί με τα δικαιώματά της σε κάποια εταιρεία ή οποία απαγορεύει την αναπαραγωγή της, κάτι σαν ΑCTA διατροφική, το λεγόμενο «Codex Alimentarius»,βάσει του οποίου θα απαγορεύεται μελλοντικά η αναπαραγωγή «τέτοιου τύπου» με κατοχυρωμένη πατέντα αγροτικών προϊόντων.

Προσέξτε αυτό είναι το σχέδιο , ο έλεγχος των τροφίμων, ήδη μόνο υβρίδια κυκλοφορούν που ανήκουν σε εταιρείες κι επειδή χωρίς λεφτά ζεις αλλά χωρίς φαγητό όχι, φυλάξτε παλιούς σπόρους που ξαναφύονται και δεν ανήκουν σε εταιρείες,γιατί τα υβρίδια είναι μονοετή και μολύνουν το έδαφος.Είναι σημαντικό να ενισχυθούν όσοι κρατάνε παλιούς σπόρους και να προσπαθήσουμε κι οι ίδιοι να τους αναπαράγουμε.Ο έλεγχος του φαγητού θα βοηθήσει την νέα τάξη να εδραιωθεί.!

πηγή :http://www.votegreece.gr/archives/18030

Κατασκευή Χαρταετού

Μέρες που είναι και με την κρίση να μας μαστίζει δεν βλέπω να περισσεύουν χρήματα για χαρταετούς..

Δείτε πως μπορείτε να κατασκευάσετε οικονομικά τον δικό σας χαρταετό..

ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΜΕΓΕΝΘΥΣΗ

Πόσα ξοδεύει το κράτος κάθε στιγμή;

Οι δαπάνες σε 400 φορείς τις τελευταίες 20 ημέρες

www.greekspending.com

πηγή http://news247.gr

Αθόρυβα... προς το ευρω-ομόλογο.

Η πρόσφατη Διάσκεψη Κορυφής που έγινε στην Ευρώπη, ως είδηση δεν παρήγαγε ακριβώς τίποτε. Φραστικά όλοι συνετάγησαν με τη γερμανική πρόταση για ακόμη αυστηρότερους προϋπολογισμούς πλην Βρετανίας λόγω διπλωματικής διαστροφής και Τσεχίας λόγω διπλωματικής βραδύνοιας.
Η γερμανική πρόταση είναι το απαραίτητο φύλλο συκής που χρειάζεται ο Μ. Ντράγκι για να ολοκληρώσει την πρώτη ποσοτική χαλάρωση του μισού τρισ. και να ετοιμάσει την επόμενη, που θα έρθει σε μερικούς μήνες. Ήδη ο Ισολογισμός της ΕΚΤ από 1,89 τρισ. τον Ιούνιο του 2011 έφτασε τα 2,74 τρισ. το Δεκέμβριο του 2011, δηλαδή αύξηση 44% μέσα σε έξι μήνες. Αν αυτό δεν είναι ποσοτική χαλάρωση τότε φταίει ο ορισμός της.
Αυτά όλα πέρασαν εν σιγή στη Διάσκεψη. Ακόμη περισσότερο δεν μάθαμε τίποτε το καινούριο για το νέο μεγάλο ζήτημα, την αναμενόμενη προσεχώς κατάρρευση της Πορτογαλίας. Αν κανείς παραβάλλει τον ορυμαγδό φωνών όταν επίκειτο η κατάρρευση της Ελλάδας πέρυσι και τη σιγή φέτος στο πορτογαλικό ζήτημα, νομίζει ότι βρίσκεται αλλού στον πλανήτη. Το μόνο που έγινε με θόρυβο και πάλι φέτος ήταν η ανηλεής δημόσια μαστίγωση του συνήθους ύποπτου, δηλαδή της Ελλάδας.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ελληνική κυβερνητική απραξία, μικρόνοια, ψηφοθηρικός λαϊκισμός και άρνηση ανάληψης ευθυνών από όλους τους ταγούς της ελληνικής κοινωνίας αξίζουν κάθε επιτίμησης, αλλά η τοποθέτηση Γκαουλάιτερ στην Ελλάδα δεν είναι λύση κι άλλη μια φορά η γερμανική πολιτική έζησε το διεθνές μοναχικό της μονοπάτι.
Nρόμινο
Βεβαίως, κανείς δεν τολμά τώρα να ανακινήσει πορτογαλικό θέμα, γιατί αυτό θα ανακινήσει ισπανικό θέμα (Ισπανικές Τράπεζες που ήδη παραπαίουν έχουν αρκετά πορτογαλικά ομόλογα) και το ισπανικό ζήτημα θα ανακινήσει διά συμπαθητικού κραδασμού το ιταλικό ζήτημα. Δεδομένων των εκατοντάδων δισ. που θα ζητηθούν από τις αγορές και τη μικρή σχετική ηρεμία που ελέω Ντράγκι επιτρέπει στην Ιταλία και στην Ισπανία να δανείζονται σε σχεδόν αποδεκτά όρια, κανένας νέος θόρυβος δεν πρέπει τώρα να διαταράξει τις αγορές.
Κρείττον σιγάν! Όμως το πορτογαλικό πρόβλημα ή καλύτερα το ευρωπαϊκό πρόβλημα χρέους δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Η προσπάθεια τώρα είναι για προσεκτική και ελεγχόμενη ανάδυση του πορτογαλικού προβλήματος που συνδυαζόμενο με την επόμενη ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ ελπίζεται ότι δεν θα διαταράξει τις αγορές. Έτσι η ευρωπαϊκή στρατηγική είναι πλέον ανάγλυφη και καλά ορατή:
Στήριξη με όλες τις δυνάμεις στην Ιταλία και την Ισπανία, γιατί η κατάρρευσή τους θα σημάνει το τέλος της Ευρώπης και διαχείριση του ελληνικού και πορτογαλικού προβλήματος επί του παρόντος με μετάθεση της λύσης του στο μέλλον. Αυτά είναι και τα όρια της παρούσης πολιτικο-οικονομικής ηγεσίας της Ευρώπης δυστυχώς.
Είναι βέβαιο ότι το 2013, αν όχι το νωρίτερα, θα δούμε και το ευρω-ομόλογο, ανεξάρτητα του πώς θα ονομασθεί. Ο πρωτεύον σκοπός του θα είναι η στήριξη της Ιταλίας και της Ισπανίας, γιατί είναι βέβαιο ότι όση ρευστότητα κι αν δώσει ο Μ. Ντράγκι στο σύστημα, ανάπτυξη μπορεί να γίνει μόνο με νέα λεφτά κι όχι με ανακύκλωση του χρέους.
Όπως σταδιακά έγινε η Ευρωπαϊκή Ένωση με προσχωρήσεις αρχικώς ολίγων εκλεκτών και κατόπιν των υπολοίπων, όπως έγινε το ευρώ με προσχωρήσεις αρχικώς ολίγων εκλεκτών και κατόπιν των υπολοίπων, έτσι και το ευρω-ομόλογο θα αποτελέσει αρχικά προνόμιο κλειστής λέσχης.
Αν θα επεκταθεί, θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις του ποιος τελικά θα είναι στη Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία. Αυτό βέβαια μας φέρνει στο ουσιαστικό για μας ερώτημα. Τι θα γίνει με την Ελλάδα; Το ερώτημα έχει δύο σκέλη. Τι θα κάνει η Ευρώπη με την Ελλάδα και τι θα κάνει η Ελλάδα με τον εαυτό της.
Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, είναι εμφανές ότι η απόφαση επί του παρόντος είναι η διακράτηση της διασωληνωμένης Ελλάδας εντός της Ευρώπης. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι το PSI κάπως θα συμφωνηθεί κι ότι το Νέο Μνημόνιο θα κλείσει με νέες υποσχέσεις. Πριν από τα μέσα του 2013 και πριν από τις γερμανικές εκλογές καμία ρηξικέλευθη απόφαση για την Ελλάδα και την Πορτογαλία δεν θα ληφθεί στην Ευρώπη.
Σαφής η ευρωπαϊκή θέση
Ιταλία και Ισπανία πρέπει οπωσδήποτε να σωθούν. Η Ιρλανδία είναι άξια σωτηρίας λόγω κυρίως της διάθεσης για αυτοσωτηρία που έχει μέχρι σήμερα με επιτυχία επιδείξει. Η Πορτογαλία και η Ελλάδα είναι επί του παρόντος εντός του Eurogroup με μηχανική υποστήριξη. Παρ' όλη την ανηλεή μαστίγωση της Ελλάδας από τη Γερμανία και τους ομόφρονές της δεν είναι επί του παρόντος επιθυμητή η αποπομπή της, δεν είναι όμως και ζωτικής σημασίας η παραμονή της εντός του ευρώ. Είναι πλέον σαφές ότι το Μνημόνιο που εφαρμόσθηκε ήταν σχεδιασμένο για χώρες υπαλλήλων κι όχι για χώρες αυτοαπασχολούμενων, δημοσίων υπαλλήλων και συντεχνιών, όπως η Ελλάδα.
Δομή
Μια χώρα που δόμησε το ΑΕΠ της με το να πουλάει κάτι ο ένας στον άλλο και με μαγαζάκι σε κάθε ισόγειο δεν μπορεί να μετατραπεί ούτε σε χώρα βιομηχανικών εξαγωγών ούτε σε χώρα παραγωγής πνευματικού έργου υψηλής προστιθέμενης αξίας, όταν η παιδεία μας λειτουργεί στον κατώτατο δυνατό παρονομαστή και τα σχολεία ελίτ είναι ύβρις στο παιδαγωγικό μας σύστημα. Αυτό είναι και το δράμα όλου του νότου της Ευρώπης.
Οι μισθοί είναι πολύ υψηλοί για να γίνουν επενδύσεις ανταγωνιστικές με την Ασία, η παιδεία είναι πολύ χαμηλή για να πραχθούν σύνθετα προϊόντα στη βιοτεχνολογία, στο λογισμικό, στη φαρμακευτική κι άλλα και ταυτόχρονα δεν υπάρχει αρκετή και αδιατάρακτη συσσώρευση κεφαλαίου, ώστε να εξασφαλισθούν αυτοπροωθούμενοι τομείς.
Η χώρα μας πλέον βρίσκεται με 1.000.000 ανέργους, 300.000 μικροεπιχειρήσεις κλειστές, στοιχειώδη ποιότητα παιδείας και άθικτο το δημοσιοϋπαλληλικό κράτος, το οποίο απαιτεί σταθερό ποσό λειτουργίας ετησίως, ανεξάρτητα από τη χρηματοδοτική ικανότητα της χώρας, κι ένα άθλιο πολιτικοκοινωνικό σύστημα.
Συνεπώς το κύριο ζήτημα δεν είναι αν θα συνεχίσει η Ευρώπη να θέλει την Ελλάδα, αλλά αν η Ελλάδα θα αντέξει στο βηματισμό που χρειάζεται για να μείνει στην Ευρώπη ή θα παρακαλέσει η ίδια για την έξοδό της και τον υποβιβασμό της εκεί που η κοινωνία την αισθάνεται ότι θα είναι καλύτερα. Ήδη τα αρπακτικά που οσμίζονται πιθανότητα πτώματος, εγχώρια και αλλοδαπά, παρακολουθούν. Η κοινωνία, όπως και οι ταγοί της, είναι παράλυτοι, άβουλοι και ουσιαστικά αδιάφοροι με οξύτατους σπασμούς αγανάκτησης που διαρκούν όσο επιθυμούν τα ΜΜΕ. Υπάρχει λοιπόν ο φόβος αν αυτό που θέλουμε με κάθε τρόπο να αποφύγουμε σήμερα, μήπως είναι αυτό που θα θεωρήσουμε σαν επιθυμία αύριο.

πηγή: www.imerisia.g

Ο καιρός για τις επόμενες ώρες στο Αγρίνιο

Λέτε να ήρθε ο καιρός να δούμε ''άσπρη'' μέρα και στην πόλη μας;

κλικ στην φωτογραφία

Το μέλλον της Ελλάδας όπως το παρελθόν της Βουλγαρίας

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε σε Βουλγαρική εφημερίδα πριν δυο μήνες, στα πλαίσια έρευνας για την Ελλάδα. Βρήκα τις απόψεις που περιέχει άκρως ενδιαφέρουσες, αν και δεν συμφωνώ με πολλές απ' αυτές. Ζήτησα από την κα. Ατανάσοβα να το μεταφράσει στα ελληνικά τα οποία γνωρίζει άριστα και παραθέτω το κείμενο αυτούσιο και με την ορολογία του, προς προβληματισμό.

Το μέλλον της Ελλάδας όπως το παρελθόν της Βουλγαρίας

Μπόικα Ατανάσοβα,
Ανταποκριτής για τα βουλγαρικά μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα πατά πάνω στα βήματα της Βουλγαρίας. Η αλήθεια είναι αυτή, παρόλο που οι Έλληνες δεν θέλουν καν ν’ ακούσουν για έναν τέτοιο παραλληλισμό των γεγονότων. Ωστόσο, ήδη υπάρχουν τα πρώτα συμπτώματα της νόσου που βύθισε τη Βουλγαρία στη φτώχεια και το χάος την περίοδο 1996 – 1997. Η Ελλάδα οδεύει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς την "περεστρόικα" που προκάλεσε ο κακοήθης όγκος του δημόσιου τομέα. Όσο κι αν η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να «μοιράζει ηρεμιστικά χάπια» μέσω των υποσχέσεων πως δεν πρόκειται να εφαρμόσει νέα μέτρα, οι μεταστάσεις του όγκου πνίγουν πλέον όχι μόνο την ελληνική, αλλά και την ευρωπαϊκή οικονομική – πολιτική – κοινωνική πραγματικότητα.

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα;
Εάν παρατηρήσουμε τις περιστάσεις και τις λεπτομέρειες προσεκτικά, θα δούμε πως τα οικονομικά μέσα της ελληνικής οικονομίας που διαλύεται δεν συγκεντρώνονται στα χέρια κάποιας ολιγαρχίας που γεννιέται, αλλά απλώς αλλάζουν τον ιδιοκτήτη τους προς τα δυτικά, στον τεράστιο πολιτικό και οικονομικό σχηματισμό που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα χρωστά πλέον 450 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία κανένας υγιώς σκεπτόμενος νους δεν φαντάζεται πως θα μπορέσει ποτέ θα ξεπληρώσει. Απόψεις που ακούγονται από διάφορους Έλληνες να σωθεί η χώρα με την υποτιθέμενη επιστροφή στη δραχμή είναι επιεικώς αξιολύπητες. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί για δύο λόγους. Πρώτον, η ΕΕ δεν θα το επιτρέψει γιατί το γεγονός αυτό θα σημάνει το τέλος του ευρωπαϊκού νομίσματος. Δεύτερον, η εισαγωγή της δραχμής θα «ξεκλειδώσει» αυτόματα τον υπερπληθωρισμό, καθώς η κυβέρνηση της χώρας θα ξεκινήσει να τυπώνει χρήμα άμεσα για να μπορεί να πληρώνει. Ένα χρόνο αργότερα η δραχμή θα στοιχίζει όσο και το δολάριο της Ζιμπάμπουε. Οι δανειστές θα αναμένουν πληρωμές σε ευρώ και όχι σ’ ένα νόμισμα που στοιχίζει λιγότερο από ταπετσαρία τοίχων.

Η άλλη πλευρά των σημερινών κοινωνικών κραδασμών είναι το γεγονός ότι 700 – 800.000 δημόσιοι υπάλληλοι προσπαθούν να ταυτιστούν με τη μεσαία τάξη, ενώ δεν ανήκουν εκεί. Αυτοί είναι μια τεχνητή μεσαία τάξη που απλά πρέπει να εξαφανιστεί, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της γιατί αποτελεί μια από τις αιτίες αυτής της κρίσης. Η πραγματική μεσαία τάξη της Ελλάδας έχει δική της επιχείρηση και εργάζεται. Έχει ξενοδοχεία, εστιατόρια, εργοστάσια. Το ουρλιαχτό που ακούγεται στην Αθήνα είναι ο θρήνος μιας περιττής τάξης που ξεψυχά, στερούμενη τα προνόμια και την αμέριμνη ζωή της. Αυτοί οι άνθρωποι μοιάζουν με τους βετεράνους στη Βουλγαρία, αμέσως μετά τις αλλαγές. Η σκληρή ζωή όμως, θα τους οδηγήσει ακριβώς εκεί που οδήγησε και τους δικούς μας. Εκείνοι θα πρέπει να δουλέψουν κάπου αλλού, ενώ ο πλανήτης θα συνεχίσει να περιστρέφεται.

Τι περιμένει την Ελλάδα;
Η χώρα θα περάσει μερικά στάδια που θα διαρκέσουν, όπως και στη Βουλγαρία, σχεδόν δύο δεκαετίες. Όλοι μας γνωρίζουμε πως η μετάβαση χωρίζεται σε δυο περιόδους: Η πρώτη δεκαετία χαρακτηρίζεται από κάθετη πτώση του πληθωρισμού και η δεύτερη από άνοδο των μακροοικονομικών επιδόσεων της χώρας. Ένα από τα συμπτώματα της μετάβασης είναι το επίπεδο της ανεργίας. Το φαινόμενο αυτό έχει μεγάλη σημασία για την ευημερία των μαζών, καθώς δεν νοείται ομαλή πολιτική και ορισμός μακροπρόθεσμων στόχων, όταν τα επίπεδα της ανεργίας είναι ψηλά. Όμως το μοντέλο της καπιταλιστικής πολιτικής που διαλύεται αυτήν τη στιγμή πετά στο δρόμο και καταστρέφει την «μεσαία τάξη», που είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας και στηρίζει τις κοινωνικές δομές. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που τώρα πλημμυρίζουν τους δρόμους στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να σωθούν, καθώς πλέον στην Ελλάδα διαγράφονται με σαφή τρόπο δύο τάξεις: των πλούσιων και των φτωχών.

Αυτή ακριβώς η ανακατανομή των κοινωνικών στρωμάτων οδηγεί τους Έλληνες προς μια βαθιά κρίση, παρόμοια με εκείνη στη Βουλγαρία κατά τη διετία 1996 – 1997, όταν οι μεγάλες πόλεις σείονταν από τις διαδηλώσεις, οι δρόμοι ήταν μπλοκαρισμένοι και ολόκληρη η χώρα περιήλθε σε χάος, όπως παρατηρείται σήμερα στην Ελλάδα. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1997 η Βουλγαρία βρισκόταν ενώπιον του υπερπληθωρισμού, αφού σε διάστημα μόνο δύο μηνών η τιμή του αμερικανικού δολαρίου έφθασε από τα 500 στα 3.000 λέβα. Οι αποταμιεύσεις της «μεσαίας τάξης» της βουλγαρικής κοινωνίας χάθηκαν, ενώ τα χρέη των «εκατομμυριούχων με δάνεια», που είχαν πάρει χρήματα από τις τράπεζες, χωρίς να έχουν την πρόθεση να τα επιστρέψουν απλά εξαφανίστηκαν. Οι απεγνωσμένες προσπάθειες συγχώνευσης των ελληνικών τραπεζών, όπως και η υποτιθέμενη προσέλκυση ξένων επενδύσεων που παρατηρούμε, αποτελούν μαρτυρίες για το πόσο ανίσχυρο είναι το ελληνικό κράτος.

Άλλο ένα σύμπτωμα που δεν πρέπει να παραμελούμε είναι η αύξηση της εγκληματικότητας. Οι συνοικίες των πλουσίων στην Αθήνα έχουν πολιορκηθεί από Ρώσους, Αλβανούς και Βούλγαρους μαφιόζους που αναδιανέμουν την «αγορά» μεταξύ τους, ενώ στο κέντρο εγκαθίστανται οι ακροδεξιοί της Χρυσής Αυγής οι οποίοι σκοτώνουν στο ξύλο κάθε αλλοδαπό. Γεγονότα που αποδεικνύουν το πόσο η Ελλάδα έχει χάσει τον έλεγχο του ίδιου του κράτους.

Τι ακολουθεί από εδώ και πέρα;
Η Ελλάδα χάνει την κυριαρχία της υπό την οικονομική πίεση. Η κυβέρνηση στην Αθήνα σιγά σιγά αποχωρίζεται τους μοχλούς διοίκησης της πολιτικής και της οικονομίας. Οι δανειστές θέλουν ευρώ τα οποία η Ελλάδα δεν έχει για να επιστρέψει. Αυτό σημαίνει πως όλο και μεγαλύτεροι τομείς της οικονομίας θα τίθενται υπό την άμεση εξάρτηση ξένων παραγόντων. Από την άλλη, η αποσταθεροποίηση της κοινωνίας είναι πλέον γεγονός. Η χώρα μόλις ξεκινά το δρόμο που πέρασε η Βουλγαρία στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Είναι νομοτελιακό πως η αποδυναμωμένη εξουσία και οικονομία οδηγούν στο φαινόμενο που είναι γνωστό στη Βουλγαρία ως mutrization. Και αν η ίδια η ελληνική κοινωνία δεν γεννήσει αυτό το τέρας, αυτό μπορεί να εισαχθεί από έξω. Το έδαφος γι’ αυτό είναι ήδη έτοιμο. Η μεσαία τάξη που αφανίζεται, η διαστρωμάτωση της κοινωνίας σε πλούσιους και φτωχούς και οι περιορισμένοι πόροι θα επιφέρουν τεράστια διαφθορά. Δεν θα ήταν καθόλου άσχημη ιδέα οι Έλληνες να ρίξουν μια ματιά στα βόρεια του Προμαχώνα και να διδαχθούν από τη δική μας περίοδο μετάβασης, επειδή το χάσμα μεταξύ των εισοδημάτων θα συνεχίσει ν’ αυξάνεται. Στην αντίθετη περίπτωση η αυταπάτη θα τους ωθήσει προς ένα διόλου αξιοζήλευτο μέλλον.

*Mutrization: Η επικράτηση της μαφίας στην οικονομική ζωή ενός κράτους. Εκβιασμοί, ναρκωτικά, προστασία, λαθρεμπόριο, τυχερά παιχνίδια, ασφάλιση, έκδοση γυναικών, εισαγωγή κλεμμένων αυτοκινήτων σε ευρύτατη κλίμακα, μπλοκάρουν κάθε υγιή οικονομική δραστηριότητα, ενώ παράλληλα διαπλέκονται μέσα στην πολιτική εξουσία, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τη δικαιοσύνη, καθορίζοντας τις αποφάσεις τους.

Όλα τα νέα με ένα...κλικ

Η Ιστοσελίδα CityNews είναι μια πολύ καλή προσπάθεια που προσπαθεί να προβάλει σχεδόν όλα τα ιστολόγια και τις εφημερίδες του νομού Αιτωλοακαρνανίας για εύκολη και γρήγορη ενημέρωση..




Επίσης αξίζει να υπενθυμίσουμε και την μπάρα εργασίας Agrinio Toolbar που και αυτή με την σειρά της είναι ένα χρήσιμο εργαλείο ενημέρωσης και όχι μόνο, μετά και την νέα της αναβάθμιση για το 2012.

Εχουμε την ακριβότερη αμόλυβδη στην Ευρώπη!

«Η Ελλάδα βρίσκεται υψηλότερα από το μέσο όρο της τιμής της αμόλυβδης βενζίνης στις 27 χώρες- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη διαφορά κοντά στα 23 λεπτά ανά λίτρο να οφείλεται στη διαφορά του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και τον συντελεστή ΦΠΑ που ισχύει στη χώρα μας».
Τα λόγια αυτά ανήκουν στον αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης Σωκράτη Ξυνίδη ο οποίος απάντησε σε ερώτηση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, για την αθρόα διαρροή καταναλωτών προς τις γειτονικές χώρες και την «προτίμηση στη βουλγαρική βενζίνη», με συνέπεια να υπάρχει «μπαράζ λουκέτων σε βενζινάδικα της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, διότι στα γειτονικά παραμεθόρια πρατήρια η βενζίνη κοστίζει τουλάχιστον 0,50 ευρώ το λίτρο φθηνότερα από όσο κοστίζει στη χώρα μας».

Όπως ενημερώνει με το έγγραφό του ο κ. Ξυνίδης, «η τιμή λιανικής στη Βουλγαρία, συγκαταλέγεται στις τρεις πιο χαμηλές της ΕΕ και σε σύγκριση με την Ελλάδα είναι χαμηλότερη περίπου κατά 43 λεπτά ανά λίτρο».

Σημειώνει δε ο αναπληρωτής υπουργός, ότι ενώ η τιμή αγοράς του αργού πετρελαίου είναι σχεδόν ίδια και στις δύο χώρες, η τελική διαφορά της τιμής οφείλεται στη διαφορά του ΕΦΚ και του ΦΠΑ μεταξύ των δύο χωρών.

Το υπουργείο απέστειλε στη Βουλή την τιμή λιανικής της απλής αμόλυβδης βενζίνης στις 27 χώρες μέλη της ΕΕ, σύμφωνα με στοιχεία του διεθνή οργανισμού Europe' s Energy Portal, για τις 16 Νοεμβρίου 2011.

Όπως ειδικότερα προκύπτει, η λιανική τιμή της αμόλυβδης βενζίνης (95 οκτανίων) και ο ΕΦΚ και ο ΦΠΑ έχει ως εξής:

* Αυστρία: λιανική τιμή 1,430 ευρώ, ΕΦΚ 0,580, ΦΠΑ 0,238

* Βέλγιο: λιανική τιμή 1,583 ευρώ, ΕΦΚ 0,677, ΦΠΑ 0,275

* Βουλγαρία: λιανική 1,228 ευρώ, ΕΦΚ 0,419, ΦΠΑ 0,205

* Κύπρος: λιανική 1,200 ευρώ, ΕΦΚ 0,340, ΦΠΑ 0,157

* Τσεχία: λιανική 1,351 ευρώ, ΕΦΚ 0,480, ΦΠΑ 0,225

* Δανία: λιανική 1,652, ΕΦΚ 0,614, ΦΠΑ 0,330

* Εσθονία: λιανική 1,255 ευρώ, ΕΦΚ 0,414, ΦΠΑ 0,209

* Φινλανδία: λιανική 1,551 ευρώ, ΕΦΚ 0,599, ΦΠΑ 0,290

* Γαλλία: λιανική 1,590 ευρώ, ΕΦΚ 0,694, ΦΠΑ 0,261

* Γερμανία: λιανική 1,578, ΕΦΚ 0,700, ΦΠΑ 0,252

* Ελλάδα: λιανική 1,662 ευρώ, ΕΦΚ 0,684, ΦΠΑ 0,311

* Ουγγαρία: λιανική 1,283 ευρώ, ΕΦΚ 0,397, ΦΠΑ 0,257

* Ιρλανδία: λιανική 1,495 ευρώ, ΕΦΚ 0,548, ΦΠΑ 0,259

* Ιταλία: λιανική 1,598, ΕΦΚ 0,638, ΦΠΑ 0,266

* Λετονία: λιανική 1,278 ευρώ, ΕΦΚ 0,380, ΦΠΑ 0,230

* Λιθουανία: λιανική 1,309 ευρώ, ΕΦΚ 0,426, ΦΠΑ 0,227

* Λουξεμβούργο: λιανική 1,279 ευρώ, ΕΦΚ 0,462, ΦΠΑ 0,167

* Μάλτα: λιανική 1,410 ευρώ, ΕΦΚ 0,469, ΦΠΑ 0,215

* Ολλανδία: λιανική 1,660, ΕΦΚ 0,757, ΦΠΑ 0,265

* Πολωνία: λιανική 1,223, ΕΦΚ 0,377, ΦΠΑ 0,229

* Πορτογαλία: λιανική 1,546 ευρώ, ΕΦΚ 0,591, ΦΠΑ 0,289

* Ρουμανία: λιανική 1,234 ευρώ, ΕΦΚ 0,368, ΦΠΑ 0,239

* Σλοβακία: λιανική 1,465 ευρώ, ΕΦΚ 0,570, ΦΠΑ 0,244

* Σλοβενία: λιανική 1,320 ευρώ, ΕΦΚ 0,466, ΦΠΑ 0,220

* Ισπανία: λιανική 1,303 ευρώ, ΕΦΚ 0,440, ΦΠΑ 0,199

* Σουηδία: λιανική 1,525 ευρώ, ΕΦΚ 0,605, ΦΠΑ 0,305

* Μ. Βρετανία: λιανική 1,622 ευρώ, ΕΦΚ 0,721, ΦΠΑ 0,270

Στα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή περιλαμβάνεται και η ένδειξη "περιθώρια" για τις 27 χώρες- μέλη, η οποία περιλαμβάνει τη διύλιση, τη μεταφορά, την ασφάλιση, την αποθήκευση, τη διανομή στα πρατήρια καυσίμων και την πώληση στους καταναλωτές. Ενώ ο μέσος όρος των περιθωρίων είναι 0,106 στην ΕΕ, στην Ελλάδα είναι 0,118 ευρώ.

Τα έγγραφα διαβιβάστηκαν στη Βουλή προς απάντηση ερώτησης των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ Όλγας Ρεντάρη, Μιχάλη Τσελέπη, Βασίλη Γιουματζίδη, Θεόδωρου Παραστατίδη και Χαράς Κεφαλίδου, οι οποίοι έχουν επισημάνει ότι στις παραμεθόριες περιοχές το φαινόμενο της μετανάστευσης καταναλωτών της μίας ημέρας, προκαλεί ακατάσχετη αιμορραγία στην τοπική αγορά και πως η εύκολη πρόσβαση ιδίως προς Βουλγαρία και Σκόπια έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο, ακόμη και για προϊόντα πρώτης κατανάλωσης όπως το γάλα και το ψωμί.

ΠΗΓΗ http://www.newsit.gr

Δείτε πόσοι πολιτικοί έχουν πάει φυλακή από το 1847 έως σήμερα...

Αναλυτικά οι περιπτώσεις για τίς οποίες τέθησαν σε εφαρμογή οι διατάξεις περί ποινικής ευθύνης Υπουργών απο συστάσεως του ελληνικού κράτους είναι οι ακόλουθες:


Ο Υπουργός Οικονομικών Ν. Πονηρόπουλος το ....

1847 (πλαστογραφία πρωτοκόλλων περί της τιμής των σιτηρών, (η Βουλή δεν τον παρέπεμψε τελικώς).

Όλα τα μέλη της Κυβέρνησης Δ. Βούλγαρη, το 1875 (εκλογικές παραβάσεις, απαλλαγή λόγω “ακυρώσεως του κατηγορητηρίου”).

Ο Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Ι. Βαλασόπουλος και ο Υπουργός Δικαιοσύνης Β. Νικολόπουλος, το 1876 για τα λεγόμενα “Σιμωνιακά” (δωροδοκία και εκβίαση ο πρώτος, συναυτουργία σε δωροδοκία ο δεύτερος), καταδικάστηκαν ο πρώτος σε φυλάκιση ενός έτους, τριετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και 56.200 δρχ. χρηματική ποινή υπέρ πτωχοκομείου και ο δεύτερος σε φυλάκιση δέκα μηνών.

Ο Πρωθυπουργός Χ. Τρικούπης το 1892 (μη εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, παράνομη δανειοδότηση, δεν έγινε η παραπομπή τελικώς)

Όλα τα μέλη της Κυβέρνησης Σ. Σκουλούδη, το 1916 (δεν παραπέμφθηκαν τελικώς)

Όλα τα μέλη της Κυβέρνησης Θ. Παγκάλου, το 1926 (δεν παραπέμφθηκαν τελικώς)

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος το 1930 (ενώπιον 30μελούς επιτροπής της Γερουσίας) για απιστία σχετικά με την εκχώρηση άδειας καζίνο στην Ελευσίνα, καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση και πενταετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.

Ο Υπουργός Π. Χατζηπάνος το 1950 για το σκάνδαλο Χατζηπάνου (απιστία κατά του Δημοσίου, ατασθαλίες κατα τη διανομή πετρελαίου) καταδικάστηκε το 1951 σε φυλάκιση 2 μηνών με τριετή αναστολή.

Μέλη της υπηρεσιακής κυβέρνησης Κ. Δόβα το 1962 (δεν παραπέμφθηκαν τελικώς)

Έξι Υπουργοί της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή (Κ. Καραμανλής, Ν. Μάρτης, Α. Πρωτοπαπαδάκης, Π. Παπαληγούρας, Δ. Χέλμης, Λ. Μπουρνιάς) το 1965 (εκ προθέσεως βλάβη των συμφερόντων του κράτους, δεν παραπέμφθησαν τελικώς)

Ένας ακόμη Υπουργός και δύο Υφυπουργοί της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή το 1965 (Ε. Αβέρωφ, Α. Γεροκωστόπουλος και Δ. Δαβάκης, παράνομη διαχείριση και διάθεση μυστικών κονδυλίων δεν παραπέμφησαν τελικώς).

Ο Υφυπουργός Οικονομικών Ν. Αθανασόπουλος, παραπέμφθηκε το 1989, δικάστηκε το 1990 (ηθική αυτουργία σε έκδοση ψευδών βεβαιώσεων, χρήση πλαστού εγγράφου, απλή συνέργεια σε νόθευση βιβλίων απόπλου-κατάπλου λιμεναρχείου Καβάλας), καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τριών ετών και έξι μηνών η Βουλή, όμως, τη 17η Ιανουαρίου 1994, συγκατατέθεσε στην άρση των εννόμων συνεπειών αυτής της καταδίκης

Ο Πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου και οι Υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Π. Ρουμελιώτης, Οικονομικών Δ. Τσοβόλας, Δικαιοσύνης Μ. Κουτσόγιωργας, ο Υφυπουργός Βιομηχανίας, Έρευνας, Τεχνολογίας Γ. Πέτσος, παραπέμφθηκαν το 1989 και η δίκη έγινε το 1992. Ο Α. Παπανδρέου παραπέμφθηκε για ηθική αυτουργία σε απιστία, δωροληψία και δολία αποδοχή προϊόντων εγκλήματος και αθωώθηκε. Ο Π. Ρουμελιώτης παραπέμφθηκε για παράβαση του άρθρου 2 του Ν.Δ. 802/71, επειδή δεν έλαβε μέτρα ελέγχου της Τράπεζας Κρήτης, τελικώς όμως δεν δικάστηκε λόγω μη άρσης της ασυλίας του από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο Δ. Τσοβόλας παραπέμφθηκε για απιστία περί την υπηρεσία, καταδικάστηκε σε φυλάκιση δυόμιση ετών και τριετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, η Βουλή, όμως, με την απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 1993, συγκατέθεσε στην απονομή χάριτος και στην άρση των έννομων συνεπειών της καταδίκης. Ο Μ. Κουτσόγιωργας παραπέμφθηκε για παραβίαση του άρθρου 2 του Ν.Δ. 802/71, επειδή δεν έλαβε μέτρα ελέγχου της Τράπεζας Κρήτης, για υπόθαλψη εγκληματία, για παθητική δωροδοκία και για αποδοχή προϊόντων εγκλήματος από ιδιοτέλεια, απεβίωσε όμως κατά τη διάρκεια της δίκης του. Τέλος ο Γ. Πέτσος παραπέμφθηκε για απιστία περί την υπηρεσία και δωροληψία, καταδικάστηκε σε φυλάκιση δέκα μηνών με τριετή αναστολή και σε διετή στέρηση των πολιτικων του δικαιωμάτων για το πρώτο αδίκημα, ενώ αθωώθηκε για το δεύτερο.

Ο Πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου, παραπέμφθηκε το 1989 (υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, η δίωξη ανεστάλη με απόφαση της Βουλής, την 15η Μαΐου 1992).

Ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης παραπέμφθηκε το 1994 (υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, η δίωξη ανεστάλη με απόφαση της Βουλής, την 16η Ιανουαρίου 1995). Για την ίδια υπόθεση υποβλήθηκε πρόταση κατηγορίας και κατά της Υπουργού Πολιτισμού Θ. Μπακογιάννη, αλλά η Βουλή δεν την παρέπεμψε.

Ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης και οι Υπουργοί Οικονομικών Ι. Παλαιοκρασάς και Βιομηχανίας, Εμπορίου, Τεχνολογίας Α. Ανδριανόπουλος παραπέμφθηκαν το 1994 για την υπόθεση της πώλησης της ΑΓΕΤ, προβληματικής εταιρείας του Δημοσίου (ο πρώτος για ηθική αυτουργία σε απιστία, για παθητική δωροδοκία και για παράβαση καθήκοντος και οι άλλοι δύο για απιστία και για παράβαση καθήκοντος, η δίωξη ανεστάλη με απόφαση της Βουλής, την 16η Ιανουαρίου.

ΠΗΓΗ: tefteri.com